Bijzonder Beheer moet een sanatorium worden!

michiel-h-j-werkman-1418801838-200x200

 

Banken noemen het de ‘ziekenboeg’, maar ondernemers, adviseurs, accountants en advocaten spreken vaak van een ‘abattoir’. De aanpak van Bijzonder Beheer staat in de schijnwerpers. Op 16 april wijdt de Tweede Kamer er een hoorzitting aan. De banken lijken zich diep in te graven zoals recent ook in andere maatschappelijk gevoelige dossiers. Is er nog hoop voor ondernemers?

Ondernemers van klein tot groot durven steeds vaker op te staan en in de media melding te maken van ernstige misstanden bij hun bank. Medewerkers van de banken doen dat ook, maar veelal anoniem. De banken ontkennen misstanden in alle toonaarden maar ze hebben de schijn tegen. Steeds vaker verschijnen berichten over de maatschappelijke schade die zij veroorzaken. Dat alles heeft ervoor gezorgd dat Bijzonder Beheer nu ook op de politieke agenda staat.

Bankenlobby

De banken maken zich in dit dossier kennelijk zorgen. Een rondje langs de velden leert dat Chris Buijink, voorzitter van de NVB, de machtige lobbyclub van de banken, bezig is om betrokkenen bij de hoorzitting van 16 april te masseren. Zo heeft Hans Biesheuvel van ONL een uitgebreide rondleiding bij ING bank en Rabobank gekregen.

Volgens Biesheuvel lijken verschillende namen op de lijst van genodigde sprekers weinig goeds te voorspellen voor de uitkomst. Een kritische volger zoals advocaat Marjorie Sinke (o.a. betrokken bij verschillende Bijzonder Beheer dossiers in de glastuinbouw en bij de 80 miljoen schadeclaim van de OAD familie Ter Haar tegen de Rabobank) deelt zijn mening. Zelfs achter het vlak voor 16 april te verschijnen van het door de NVB bejubelde AFM rapport over Bijzonder Beheer zien zij de hand van de bankenlobby.

Dat AFM rapport is gebaseerd op een steekproef van slechts ‘enkele tientallen dossiers’. Daarin is de problematiek verkleind tot slechts een ‘communicatie issue’, hetgeen de banken ontlast.

Hun rapport is door ervaringsdeskundige Folkert Fennema als ‘afstudeerproject’ neergesabeld. Advocaten zoals Hester Bais en Marjorie Sinke, die net als Fennema vooraf óók door de AFM zijn gehoord, zeggen van de door hen aangedragen bezwarende informatie nauwelijks iets terug te zien.

Omdat het AFM rapport stelt dat ‘in veel van de gecontroleerde dossiers een deel van de communicatie ontbreekt’ heb ik dat in De Telegraaf van 27 maart jl. zelf ‘misleiding van de AFM door de banken’ genoemd. Uit eigen ervaring weet ik dat álle correspondentie wordt vastgelegd. Als de AFM dat in hun steekproef niet heeft aangetroffen riekt dat naar manipulatie. Meer lezen

Luisteren mannen naar vrouwen?

084a052dcb5ae44317c7e82c548281e6

 

Mijn hele volwassen leven heb ik moeten constateren dat mannen niet naar vrouwen luisteren. Letterlijk, dan. Luisteren in de zin van horen. Want binnen een relatie merk ik dat mannen wel naar hún vrouw luisteren: een beetje man neemt meestal serieus wat ze zegt, wijs gemaakt door jaren van tegenovergestelde, contraproductieve, strategie. Daarom leven getrouwde mannen ook langer dan ongetrouwde (en getrouwde vrouwen juist korter dan ongetrouwde, maar dit terzijde).

In conversaties, bijvoorbeeld op een feestje, in een groep discussiërende mannen sta je als vrouw voor spek en bonen. Je opmerkingen worden genegeerd. Als een man 10 minuten later hetzelfde zegt is het OOOH en HAAA wat de klok slaat. “MAAR IK ZEI DAT NET!” is een zin die ik in machteloze woede honderden keren in mijn leven, al dan niet, heb geuit.

Een voorbeeld uit de praktijk: met 20 jaar verzon ik de ‘Biechtlijn’. In die internetloze tijd had je telefonische seksdiensten genaamd 06-nummers. Nu zijn 06-nummers gewone mobiele nummers geworden, toen nummers die je draaide als je klaar wilde komen onder vocale begeleiding van een vrouw, waarvan je je verbeeld dat ze wulps was, in werkelijkheid een doodgewone veertiger in haar huiselijke kloffie. De day-job van wijlen vriendin Fifi l’Amour, zangeres van beroep. Ze had hilarische sketches, waar ik ergens nog tapes van heb, waar ze de kreunende man toesprak als zijnde Eva Brrrrraun die hem van katoen gaf. Als telg van een atheïstische familie bedacht ik toch dat nu de kerk wegkwijnde men niet meer naar de pastoor of dominee kon gaan voor geestelijke hulp. Men zou dan zitten met zijn sores en problemen, en nog erger: met zijn niet toegegeven en nog minder vergeven fouten. De ‘Biechtlijn’ moest er komen. Waar je van een pastoor absolutie kreeg. Of van een psycholoog uitleg hoe jezelf nog te verdragen. Ik reserveerde desbetreffende 06-nummer bij de Opta en ging op zoek. Een psycholoog vond ik meteen, een pastoor niet, waardoor dit fantastisch idee van me op de plank bleef liggen tot de sociale media het 30 jaar later overbodig maakten. Op een feestje in de vroege jaren 90 vertelde ik dit idee aan echtgenoot nr.2, een goeierd van de bovenste plank, en een paar vrienden van ons, die het, natuurlijk, briljant vonden. Wie schetste mijn verbazing tot echtgenoot nr.2 een maand later verontwaardigd melde dat één van de toen aanwezige vrienden beweerde dat híj het idee voor de biechtlijn had gehad, terwijl het toch zonneklaar was dat het zíjn idee was. Iedereen was compleet kwijt dat het toch echt de mijne was.
Dit werd een vast patroon in mijn leven. Meer lezen

MKB financiering kantelt, maar banken kiezen nog altijd de koers

michiel-h-j-werkman-1418801838-200x200Er komen steeds meer alternatieve financieringsbronnen voor mkb’ers. Maar, constateert oud-Rabobankier Michiel Werkman, banken zullen wel net deze financiers gaan samenwerken, hun preferentie positie in de kredietstapeling geven ze niet op. Zij willen vooral de mogelijkheden tot risicoloos investeren benutten.

Sexy crowdfunding, degelijke kredietunie-initiatieven, investeringsfondsen, inhalige private investeerders: mkb’ers op zoek naar financiering hebben heel wat te kiezen de laatste tijd. Sommige partijen roepen nogal eens dat ze de hegemonie van de banken gaan doorbreken. Maar het totale aanbod is gefragmenteerd. En van samenwerking om kredietnemers continuïteit te bieden is nog onvoldoende sprake. Het kan best zijn dat de banken ooit zelf ‘alternatieve financiers’ zullen zijn, maar eer het zover is, zal nog héél veel water door de Rijn stromen.

Tot 2008 was het doodgewoon om met elke financieringsvraag bij de huisbankier aan te kloppen. Daarom loopt tot 80 procent van alle zakelijke kredietverlening via banken. In totaal hebben zij ruim 300 miljard aan financieringen in het mkb uitstaan. Zelfs van een fractie van dat fenomenale bedrag kunnen de nieuwe aanbieders voorlopig alleen maar dromen.

Sinds het begin van de economische crisis is de zaak wel flink opgeschud. De bereidheid van banken tot ruimhartige kredietverlening is, mede door strengere wet- en regelgeving, definitief beperkt.

Waar menig ondernemer zich anno 2015 op verkijkt, is dat de komende jaren zijn kredietkansen negatief zullen blijven, zelfs als de economie aantrekt. Banken kijken namelijk voor hun riskratings verplicht in de achteruitkijkspiegel. Zij zijn er daarnaast door de regelgevers op aangesproken nog meer risicomijdend te financieren.

Meer lezen