Café Weltschmerz – Erik de vlieger interviewt SP Paul Ulenbelt

erikSP 2e Kamerlid Paul Ulenbelt reageert op het eerdere gesprek tussen Erik en Robin Fransman. Paul Ulenbelt blijkt een gepassioneerd en goed beargumenteerd tegenstander van het Basisinkomen.  Erik weet nog steeds niet wat hij er zelf van moet vinden.

 

 

 


Podcast

Erik de Vlieger

Erik de Vlieger

Erik de Vlieger is ondernemer, kunstenaar en journalist. Zijn laatste project in Nederland is "de Nieuwe Energie" te Haarlem. In Portugal heeft hij tal van projecten in ontwikkeling. In februari 2015 is zijn eerste boek uitgekomen; 'Tot hier en nu verder'. Binnen Café Weltschmerz is hij na een intensive training in de zomer van 2014 als interviewer begonnen.

10 thoughts to “Café Weltschmerz – Erik de vlieger interviewt SP Paul Ulenbelt”

  1. Er zitten volgens mij in ieder geval twee beledigingen in de dsicussie:
    1. Paul vindt dat bijdragen aan de maatschappij uit werk dient te bestaan en als je dat niet kunt dan zorgen wij voor je. Hiermee stelt Paul dat ‘niet-werken’ ‘niet-bijdragen’ is en dat is m.i. beledigend. Het waardeert bijvoorbeeld ‘er zijn’, ‘de hele dag praatjes maken’ etc. tot niet-bijdragend. Als Paul getrouwd is weet hij (vermoed ik) dat soms de aanwezigheid zonder ‘huishoudbijdragen in de vorm van werk’ een grotere peiler in sociaal samenzijn is dan ‘of iedereen wel de afwas doet’. Het is opmerkelijk dat sociaal op die wijze zo calvinistisch wordt ingevuld en niet-werkende ‘niet-kunnen-werkenden’ niet om hun zijn maar om hun ‘niet bijdragen dmv werk’ kunnen rekenen op steun. Daar zit een belediging in.
    2. Erik liegt (onbewust mogelijk), denk ik, als hij zegt dat hij ‘werkt’ voor zijn gezin en als dat zo is beledigt hij zijn gezin door het wel steeds te zeggen. De zelf geloofde gedachte dat het verzamelen van meer dan gemiddeld vermogen door te werken gericht zou zijn op (het welzijn van) gaat voorbij aan of het gezin in die keuze iets te (of zelfs doorslaggevend iets) te zeggen heeft en, als dat al zo is, aan de onwaarschijnlijkheid dat dit verzamelen van meer dan gemiddeld vermogen door te werken de beste bijdrage voor dat gezin zou zijn. Het lijkt eerder de persoonlijk geclaimde gezinsruimte onder het mon van ‘ik doe het voor jullie’. Het is toch eerlijker om gewoon te stellen dat je het doet omdat je het de beste tijdsbesteding voor je zelf vindt en dat je gezin dat goed vindt (je er niet uit trapt). Je gezin vervolgens opschepen met de uitkomst van jouw tijdsbesteding is zoiets als een tante die je de 50 ste gebreiden trui brengt: Lief maar niet nodig. Daar zit de belediging.

  2. volgens mij heb ik in mijn slordigheid de namen van de twee heren omgewisseld. Excusses heren. Het is niks persoonlijks.

  3. … Want als wij op die manier de maatschappij niets meer verplicht zijn, dan pas zou de basisinkomen wel kunnen. En nu mag de vlieger zijn rekenboekje pakken en kijken of de sommetjes gaan werken. Eerst Nederland terug aan het folk geven. Dan uit de staatskas x aantal miljard uitrekken voor de rechten van de mens en dan pas kijken naar hoeveel is er over voor riddertjes en infrastructuur en etc etc etc…

  4. de vlieger zegt dat iedereen moet bijdragen aan de maatschappij. Maar waarom? waarom moeten wij iets voor de samenleving? Laatste keer dat ik op de universele rechten van de mens keek, las ik; ieder heeft het recht op een dak boven het hoofd, recht op genoeg voedsel en etc…
    een land is in feite een eigendom van een persoon die met een hoop mankracht anderen heeft verjagen en heeft gezegd, hier ga ik wonen. Dit hier is van mij en jij (wij dus) moet een klein deel van jouw inkomsten met mij delen. In ruil bescherm ik jou voor vijanden met muren en grachten, met ridders en een leger. Ik zorg voor het infrastructuur zodat jij beter je inkomsten kan genereren door naar nieuwe klanten te rijden. En etc.
    landen en de plicht om iets voor het land bij te dragen in ruil voor die dingen hierboven is toch absurd slavernij achtig. Dit land is van mij dus jij moet maar zus en zo….
    in welk middel eeuw leven wij? Ik dacht dat ons intellectie zo gegroeid is dat we die stelsel al zijn uitgegroeid. Dat landen slechts grenzen zijn van regelgeving en niet van eigendom.
    zolang een land eigendom van iemand blijft, kunnen wij nooit adapteren naar een basisinkomen of de recht van de mens eren.
    wij moeten helemaal niks, vlieger!
    uw filosofie is middeleews achterhaald. Daarom werkt een basisinkomen niet. Omdat u ulenberg bedoezeld door niet hoog genoeg de zaak te laten bekijken. Het systeem moet anders.
    geen Nederland als koningsland. Maar een land, een nederland van het folk. Kijk, dan werkt het weer wel.

  5. Ulenberg zijn voornaamste bezwaar is de betaalbaarheid en niet de verplichting om bij te dragen aan de samenleving. Hij maakt echter geen onderscheid in betaald en niet betaald werk. Ik geloof dat de mens van nature juist iets wil bijdragen aan de samenleving. Over de betaalbaarheid zijn diverse modellen aangedragen. Daarin is aangetoond dat het betaalbaar kan zijn. Maar gezien het zo’n drastische ommekeer is kun je dat niet garanderen. Daarom dus in fasen invoeren.
    Hij vindt een basisinkomen niet nodig. Maar is het daarmee direct overbodig?
    Ook gaat hij uit ervan uit dat arbeidsongeschikten het met een basisinkomen moeten doen. Voor die mensen geldt echter dat zij nog een toeslag blijven ontvangen.
    Ik vind zijn argumenten niet heel sterk en helaas weet de Vlieger hier niet goed op in te springen waardoor Ulenbelt hier punten lijkt te scoren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.