Wat doet een ‘mainstream’ journalist bij Cafe Weltschmerz?: Ramon Bril en Pim van Galen

Wat doet een ‘mainstream’ journalist bij Cafe Weltschmerz?: Ramon Bril en Pim van Galen

Wat doet een ‘mainstream’ journalist bij Cafe Weltschmerz? Wat is de journalistieke rol van Pim van Galen bij Cafe Weltschmerz en waarom bekent hij geen kleur?

Pim van Galen is de beste, technisch-journalistieke interviewer in Nederland met een inhoudelijk neutraal profiel. Dat was in 2013 de reden voor Max von Kreyfelt om Van Galen bij CafeWS te vragen.

Tijdens het gesprek, afgelopen week tussen Pieter Lakeman en Miriam Hekker werd Van Galen als ernstige stoorzender gezien. Er was binnen dat gesprek geen neutraliteit meer terug te vinden. Uitsluitend gezagsbevestigende opmerkingen en antwoorden die het gesprek soms pijnlijk ontregelde.

Voor Max von Kreyfelt een urgente reden om Van Galen te vragen zijn ideeën over journalistiek en zijn rol binnen CafeWS publiekelijk te duiden.



8 gedachten over “Wat doet een ‘mainstream’ journalist bij Cafe Weltschmerz?: Ramon Bril en Pim van Galen”

  1. Bericht: Dit was een verhelderend gesprek , ook om de achtergrond van Pim v Galen te weten.
    Het is m.i. duidelijk dat je je zomaar niet ontworsteld aan een 30 jarige Hilversumse bubbel en je vriendjes bij de politiek, het is te waarderen dat Pim v Galen dit in ieder geval probeert .

    Hij is nog niet zover dat alle misstanden gezien worden en hij kan het nog niet geloven dat deze weg bewust zo gekozen wordt. Ook tov de politiek mis ik de kritische noot.

    Het is veelzeggend dat hij nu door zijn ‘oude vrienden en collega’s ‘ verguist wordt omdat ie met de ‘vijand ‘hult terwijl in mijn ogen café W een gerespecteerd kanaal is waar men achter de waarheid probeert te komen door ook anderen , niet door Hilversum gehoorde, mensen aan het woord te laten . Ik vergelijk dit met (een deel van ) de moslim gemeenschap welke het niet kan accepteren dat ‘leden ‘de islam verlaten en als afvalligen worden beschouwd en ook verguist worden . De Hilversumse bubbel zal dit ongetwijfeld veroordelen maar is hier dan geen sprake van ; “men ziet wel de splinter in andermans oog , maar niet de balk in het eigen oog “?

    Als Pim van Galen erin slaagt objectief en kritisch naar de overheid en media te kijken , wat m.i. nu nog niet het geval is , kan het zeker een waardevolle aanvulling zijn voor café W .
    Wat betreft het interview met Lakeman ; hier werd Lakeman overvallen door de houding van Pim v Galen in dezelfde trant zoals ook Johan Derksen overvallen werd door Gene . Ik vind dat ongepast en was gewoon een slecht interview . Kritisch is oké maar tegen beter weten in gaan voegt niets toe.

  2. De reden dat ik naar CW kijk is vanwege de mensen die met gedegen kennis de huidige crises op een positieve manier belichten in samenspraak of monoloog. Die hun eerlijke en autonome visie durven te geven en getuigen van gezond verstand. Niet onderbouwd nietszeggend negatief gebazel en egotripperij hebben we genoeg van gehad.

  3. Prima, Café Weltschmerz, om Pim van Galen in de uitzending te hebben!
    Wat ik belangrijk vind is de nuance en het debat. Van Galen komt uit de ‘reguliere hoek’ en het is waardevol om zijn kant te horen. Ik ben het niet altijd eens met wat hij zegt, maar dat kan natuurlijk en Café Weltschmerz mag best wat vaker tegengestelde meningen laten horen. Andere meningen mogen er immers zijn en zij moeten de ruimte krijgen op een respectvolle manier. (En dat gebeurt volgens mij in dit gesprek.) Deze uitzending is een gedachtewisseling waar ik ook weer iets uit geleerd heb.

    Ik kijk naar Café Weltschmerz om de ‘andere kant’ van een zaak te horen en mijn mening te kunnen vormen op basis van wat daar wordt gezegd en op wat de reguliere media melden. Ik vind dat je pas je mening kan vormen als je kennis hebt genomen van meer kanten van een onderwerp. (Wat dat betreft ook heel goed dat Nieuwsuur laatst gedoken is in de fouten die zijn gemaakt in deze coronacrisis v.w.b. de verpleegtehuizen, zoals Pim van Galen ook aanhaalt.) De taak van de journalistiek is m.i. namelijk zowel die van volger en beschrijver van wat er gebeurt als van criticus.

    Dank voor deze gast en compliment aan Ramon Bril, een van mijn favoriete interviewers omdat hij juist altijd de nuance zoekt. Ik wou dat dat in de reguliere media vaker gebeurde.

  4. Ik vond het een mooi gesprek. Wat ik heel erg mis is de kritische kijk van de MSM. Ik had Pim van Galen wel eens willen vragen wat hij ervan vind dat Rutte continue zei geen geld naar Italië en dat hij dan zogenaamd voor ons vecht en dan doodleuk akkoord gaat met 390 miljard aan giften en vervolgens door de media wordt weggezet als held. Wat vind Pim er van dat alle onderbouwing van alle maatregelen die momenteel getroffen worden ontbreekt. Dat er enkel op gevoel wordt ingespeeld en dat er geen open debat plaatsvind. De media is er toch voor om hier naar te vragen en niet blindelings te volgen?! De media heeft de politiek nodig en de politiek de media, dit was vroeger veel minder. Het internet heeft het voor de MSM een stuk moeilijker gemaakt om veel tijd en energie te steken in goed onderzoek. Het enige dat er toe doet is de eerste te zijn, veel wordt klakkeloos over genomen zonder de bronnen zelf te checken. Ik ben blij met Café Weltschmerz en vele andere podcasts, complot theorieën of niet, iedereen moet zijn eigen beeld vormen door kritisch te kijken/luisteren.

  5. Pim van Galen was…..Ramon Bril komt eraan.
    Ik kijk meestal graag naar CW. Rechtop voor dit gesprek.
    Pim is misschien in 2013 de beste …(aankondiging tekst). Maar inmiddels leven we in een geheel andere tijd waarin het de vraag is of Pim daarin past. Wanneer Ramon op het eind wil afsluiten met een positief geluid grijpt Pim zijn kans: bij Nieuwsuur krijgt een echte groep onderzoek journalisten alle kans. Ramon is blij.
    Het is Pim gelukt om Nieuwsuur toch positief te labelen. Want hij weet (61 jaar, 30 jaar ervaring) wat hij precies op het juiste moment moet zeggen. Met veel afleidende (en/of nerveuze) emotioneel aandoende gebaren een onervaren maar wel heel open integere slimme jongen te pakken. Pim kan tevreden zijn. Ramon is opgelucht. Ze vallen in elkaars armen: allebei nieuwsgierig naar de reacties. 
    Ze spraken over maskers. Ramon komt zonder over. Hij luistert goed en springt zo nodig op de haverkist. Hij zoekt het avontuur, wil nu en dan zijn kijk op de wereld kwijt, fantastisch om dat als kijker te volgen. Zelden heb ik zo’n intelligent natuurtalent gezien.
    Pim kronkelt en zwaait en probeert zijn ervaring en neutraliteit overeind te houden. Ook een autoriteit die hij zich zelf heeft aangemeten in zijn loopbaan. Hij kan eenvoudig met iedereen en alles mee golven. Met oppervlakkig mens vroeger zet hij zichzelf neer. Zijn standpunt is in het midden kon hij ergens kwijt. Maar, omdat een ervaren kijker (Pim bekend) ziet dat hij niet een maar een doos vol maskers heeft verzamelt in zijn rijke beroepservaring is het tijdens het gesprek voortdurend je afvragen hoe hij toch kronkelt en draait om zijn no standpunt vorm te geven. En zijn ware gezicht te verbergen. Vanuit het midden moet het toch rustig zijn om naar beide kanten uit te kunnen stappen? Zenuwtrekjes zijn niet nodig. Waarom bij cafe Weltschmerz interviewen? Komt dat omdat hij Max al heel lang kent?
    Een journalistieke crisis teistert de wereld. De NYT brieven waarover Ramon iets zegt echt interessant. Het gesprek mist naarmate het duurt, alle scherpte. Jong en oud vinden elkaar. Alles valt mee. Een beetje van dit en dat. Zus en zo denken. Onschuldig allemaal. Terwijl de crisis doorgaat, misschien nog wel heftiger wordt. Pim relativeerde alles naar een nul punt. Haalde de energie uit Ramon. Gaat u maar lekker slapen. Er zijn goede onderzoeksjournalisten bezig bij de publieke omroep. Ongetwijfeld Pim, maar waarom horen we die mensen dan niet? Goh, fantastisch dat ze het werk voor niks hebben gedaan. Welk werk? Hoezo voor niks? Wie doet dat?
    De waarom vraag (zo te horen afgesproken – van wie kwam dat?) mocht niet gesteld worden.  
    Dus werd het een zoet onderonsje in het cafe. Dat politici de waarheid niet zeggen en altijd moeten liegen weten de kijkers wel. Maar hoe zit dat bij de journalisten? Moet je die geloven. Zegt Pim de of een waarheid?
    Tot slot. Ik miste meer concrete vragen, bij voorbeeld over Rusland (altijd schuldig) Trump (altijd fout), duidelijke media standpunten die erin geramd worden zoals veel mensen vinden.      

  6. Een heel heeeel voorzichtig gesprek en interview van Ramon van Bril. Ik zie dat je meer weet en anders denkt Ramon. Gooi dat er dan ook uit. Geen respect voor deze media man om dat hij al wat ouder is of ergens al 30 jaar werkt (en nog geen eigen mening durft te vormen en uiten en als het om covid gaat weinig geleerd heeft). Vraag hem rustig waarom de WHO een crimineel als frontman heeft. Vraag hem waarom in januari de covid 19 op de lijst is gezet met de meest ergste dan wel besmettelijke ziektes. (had meneer Gates misschien miljoenen doden verwacht maar werkte  het menselijk lichaam niet mee)Vraag hem waarom de noodwet de 2e kamer buiten spel zet. Vraag hem waarom chloroquine door  de 3 van Breda herstel Den Haag (Rutte de jong en van dissel)niet gebruikt mag worden. Vraag hem waarom de sportscholen opengaan en judoka’s en worstelaars elkaar in een houdgreep nemen en zo gauw ze buiten komen moeten ze 1,5 meter van elkaar lopen. Belachelijk tot op het belachelijke af. Met dit soort vragen weet je al gauw meer van deze man en hoe hij er over denkt. Nu werd er om de hete brei heen gedraaid. Ik had meer van je verwacht Ramon, meer to the point. Daar zitten de mensen op te wachten. Zoals een heer van Wolveren die precies weet waar het om gaat. Deze media man werd helaas gespaard.

    Volgende keer beter. Voor de rest een goed programma.

     

     

     

  7. Prima gesprek en Pim van Galen gaf duidelijk aan waar het bij de mainstream media aan schort: interesse om door te vragen naar zaken die bij de meerderheid niet leven. Immers mainstream dient de meerderheid. Goed dat hij nu bij Weltschmerz is daar kijkt een publiek naar dat juist de waarheid wil over zaken waarin de meerderheid niet in is geïnteresseerd. Zal hij toch gedwongen worden zich te verdiepen in thema’s die hij anders links (of rechts) zou laten liggen. Hoop dat hij blijft want zijn ervaring is belangrijk voor Weltschmerz. Overigens respect dat hij zijn medewerking verleent en lak heeft aan wat zijn collega’s van de mainstream ervan vinden.

  8. Bericht: Uitstekend meta-gesprek dit met Pim van Galen. Ik ben van mening dat het essentieel is voor Weltschmerz om een zo breed mogelijk pallet aan interviewers en ook gasten binnenboord te houden. Pim van Galen hoort daar ontegenzeggelijk bij en mensen die tegen hem beginnen te schelden (naar ik uit dit interview begreep) kunnen zich maar beter tot Twitter richten. Daar zijn genoeg gelijkgestemde zwakzinnigen waarmee de desbetreffende schreeuwlelijkerds hun meningen-diarree kunnen delen.
    Het mag toch vanzelf spreken dat niks dodelijker is voor het bereik van een journalistiek platform dan preken voor eigen parochie. Hoe breder het pallet hoe kritischer van geest het platform en hoe hoger de kwaliteit van het gebodene in algemene zin. Met wetenschap werkt het niet anders.
    Aan de gastenkant vond ik het laatst ook een verademing om Ilja Leonard Pfeijffer aan tafel te zien bij Flavio Pasquino. Totaal van mening verschillen en toch een gesprek hebben, ook al zag je duidelijk dat Flavio zich inhield om het door Ilja als moreel superieur veronderstelde standpunt over ‘verantwoordelijkheid’ niet al te veel te bruuskeren (hopelijk ontwaakt Ilja tijdig uit zijn intellectuele winterslaap, de zomer is alweer bijna voorbij).
    Dus, Weltschmerz c.s.: ga zo door! Naast het Engelse Unherd TV zijn jullie momenteel een van de weinige platforms die de algehele globale zwakzinnigheid van repliek dienen. Dank daarvoor!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *