De geregisseerde authenticiteit in de politiek; Birte Schohaus met Maarten Doorman

Onze gesprekken zijn vertegenwoordigd in de collectie van het Instituut voor Beeld en Geluid. Ze zijn relevant en blijven geldig voor de toekomst. Help deze toekomst met een donatie: NL23 TRIO 0390 4379 13

Bestaat er authenticiteit bij politici? De paradox van de authenticiteit is dat het streven naar het echte het tegendeel tot stand brengt.
Volgens Doorman houdt het veel mensen bezig. Vragen als; wat is echt en niet echt en in hoeverre ben ik zelf echt, zijn existentiële vragen.

Maarten Doorman is filosoof en schrijver/publicist. In dit gesprek gaat het over authenticiteit in de politiek en wat de media daar mee doet.

Het beginpunt rond deze vraagstelling ligt volgens Doorman bij Jean-Jacque Rousseau in de 18e eeuw. Doorman schreef daarover het boekje Rousseau en Ik. Dat “Ik” staat voor de vraag in hoeverre ben ik mijzelf? Die vraag is volgens Doorman niet vanzelfsprekend en kan niet begrepen worden voor het jaar 1750 en ook niet binnen een niet-westerse cultuur. Rousseau en in mindere mate zijn tijdgenoten zijn deze vraag gaan stellen uit ergernis over de samenleving om hem heen. Rond die periode van verlichting in de 18e eeuw ontstond een enorme sociale mobiliteit. Sociale klimmers zoals Rousseau wilden hogerop en moesten daarvoor barrières nemen van onuitgesproken regels. Een artificiële manier van leven met regels van de aristocratie die onuitgesproken waren, maar die je wel moest kennen om mee te mogen doen. De deuren werden dichtgehouden en de regels werden ingewikkelder naarmate je hoger klimt. Daar ontstond voor Rousseau het verlangen naar het echte, eerlijke en pure.
Volgens Doorman roept dat verlangen het tegendeel op. Het feit dat je er over nadenkt, roept het onechte op. Mensen die geen reflectie van zichzelf oproepen zijn dus echt. Om die rede verheerlijkte Rousseau het kind en de natuur. Vanaf het moment dat je je afvraagt wat anderen van je vindt ga je je onecht gedragen. De paradox van de authenticiteit is dus dat het streven naar het echte het tegendeel tot stand brengt.

authenticiteit in de politiek